Stairway to heaven…

Επτά χρόνια μετά, το ουρλιαχτό των ΜΜΕ δεν έχει κοπάσει για το ατύχημα, του μεγαλύτερου οδηγού αγώνων όλων των εποχών -μέχρι πέρυσι που τον ισοφάρισε στα πρωταθλήματα και τον ξεπέρασε σε νίκες ο Sir Lewis Hamilton- στην F1.

Ο Michael Schumacher, υπήρξε ένας εξαιρετικός οδηγός. ένας υποδειγματικός σύζυγος και ένα εξόχως χαρακτηριστικό παράδειγμα daredevil. Σήμερα βρίσκεται στο σπίτι του στη λίμνη της Γενεύης στην Ελβετία, σε πρόγραμμα αποκατάστασης. Ο Schumacher ήταν ο οδηγός που όλοι αγαπούσαν να μισούν, αλλά όλοι μένουν σιωπηλοί σήμερα, καθώς ακόμα δίνει μυστικά, την πιο μεγάλη μάχη της ζωής του. Ο Schumacher αν και όποτε «ξυπνήσει» δεν θα είναι ο Schumacher που ξέραμε. Ούτε θα είναι ο Schumacher που ο ίδιος γνώριζε… Στην καλύτερη περίπτωση με τα βίας θα μπορεί να εξυπηρετήσει τον εαυτό του, στην χειρότερη… αφήστε καλύτερα. Αν ο εγκέφαλός του λειτουργεί αλλά έχασε την δυνατότητα ελέγχου του κορμιού και επικοινωνίας με τον κόσμο και με τους γιατρούς, ο ίδιος θα ζει ένα απίστευτο βουβό δράμα. Αν αυτή θα ήταν η τελική έκβαση, είμαι σίγουρος πως ο ίδιος εύκολα θα αποφάσιζε να κάνει μια υπερβολική δόση πεθιδίνης στον εαυτό του και θα πήγαινε να συναντήσει τον Ayrton Senna. Πολλά γράφτηκαν για τους λόγους που τον ώθησαν να ρισκάρει σε μια αχαρτογράφητη περιοχή και τελικά να υποστεί μια τόσο μεγάλη ζημιά σε ένα ανόητο ατύχημα. Ας θυμηθούμε τι έγινε.

Ο Schumacher είχε κόψει ταχύτητα. Άλλοι λένε πως βοήθησε κάποιο παιδί -οι πτώσεις είναι κάτι συνηθισμένο- σε ένα ξεκάθαρα άγριο και γεμάτο κρυμμένες πέτρες σημείο και προφανώς, το ότι έπεσε και χτύπησε τόσο άσχημα, ήταν ένα εντελώς τυχαίο γεγονός που καμιά σχέση δεν είχε με τα ρίσκα που συνήθιζε να παίρνει ο Schumacher. Αυτός ήταν ακριβώς, ο λόγος του ατυχήματος. Ένας τόσο έμπειρος οδηγός, με οτιδήποτε κι αν καταπιάνεται συνεχώς υπολογίζει το ρίσκο. Συνεχώς το μυαλό του αναλύει τα δεδομένα.
-Αν γίνει αυτό, τότε οι επιλογές μου είναι αυτές…
-Αν γίνει εκείνο τότε θα κάνω αυτό…
Συνεχώς το μυαλό του ανέλυε δεδομένα, είτε γύριζε σε πίστα με μονοθέσιο, είτε με μοτοσικλέτα, είτε κουτρουβαλούσε μια πίστα του σκι…
Στο συγκεκριμένο σημείο με μηδέν χιλιόμετρα, το αναλυτικό του ραντάρ δεν είχε πάρει ακόμα εμπρός. Βοήθησε ίσως το κοριτσάκι να σηκωθεί, όπως θα έκανε κάθε gentleman-μπαμπάς και ξεκίνησε από αυτό το δύσκολο σημείο την κάθοδο του και… μπαμ.
Ήταν απλώς μια κακή στιγμή. Από αυτές που γίνονται συνεχώς στις πίστες σκι όλου του κόσμου. Συνήθως οι άτυχοι είναι άπειροι ή risk takers και την βγάζουν με ρήξεις συνδέσμων στο γόνατο ή μερικά κατάγματα, που ναι μεν είναι σοβαρά ατυχήματα αλλά όχι τόσο σοβαρά όσο στην περίπτωση του Schumacher. O Μichael υπήρξε άτυχος. Απέκτησε όλα όσα βλέπουν στον ύπνο τους οι πιο αισιόδοξοι οδηγοί αγώνων x 7. Η πουτάνα η τύχη του έπαιξε ένα άσχημο παιχνίδι με πολύ κακό τέλος. Δεν μπορώ να φανταστώ έναν Michael Scumacher σε αναπηρικό καροτσάκι να του σκουπίζουν τα σάλια. Ήταν πολλά πράγματα ο Schumacher, αλλά πάντοτε ήταν για όλους τους συναθλητές του και για όλους εμάς, η αναφορά στην αποφασιστικότητα, στην επιμονή, στην εργατικότητα, στη ραδιουργία, στην θέληση για νίκη. Και έτσι θα παραμείνει στη μνήμη μας…

Γιώργος Βαρίνος

Ο Γιώργος Βαρίνος είναι πτυχιούχος Μηχανικός Αεροσκαφών και έχει πτυχίο πιλότου Υπερελαφρών Αεροσκαφών ΥΠΑΜ. Στο χώρο των περιοδικών βρίσκεται από το 1982. Από το 1989 εργάζεται ως επαγγελματίας δημοσιογράφος και είναι τακτικό μέλος της Ένωσης Συντακτών Περιοδικού και Ηλεκτρονικού Τύπου και της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων. Ασχολήθηκε με τους αγώνες ταχύτητας αυτοκινήτου από το 2000 και έτρεξε για 12 χρόνια (1983-1995) στο Ελληνικό Πρωτάθλημα Enduro. Έχει εργαστεί στα περιοδικά 4 Τροχοί (1982-1986), Car & Driver (1989-1993), Auto Motor und Sport (1993-1994), Auto Τρίτη (1993-1995), Bestever (1998-2010), Luxury Boat & SUV (2005-2010), One Passion (2007-2009), Sea World Almanac (2009-2010) και σήμερα είναι ο υπεύθυνος της έκδοσης InMotion by Gazzetta (από το 2014) ενώ είναι εκλέκτορας του ελληνικού θεσμού για «Το Αυτοκίνητο της Χρονιάς».